تبادل لینک
برای تبادل لینک مارا با نام "وبلاگ دانشجوئی" لینک کرده و خبر دهید.
ازدوستانی که تمایل به همکاری با این وبلاگ را دارن پیام بدن....
درصورت داشتن مطالب جالب آنهارا برای ما ارسال کنید تا با نام شما در
وبلاگ قرار گیرند.
برای تبادل لینک مارا با نام "وبلاگ دانشجوئی" لینک کرده و خبر دهید.
ازدوستانی که تمایل به همکاری با این وبلاگ را دارن پیام بدن....
درصورت داشتن مطالب جالب آنهارا برای ما ارسال کنید تا با نام شما در
وبلاگ قرار گیرند.
سلام و عرض ادب خدمت تمام روزه داران و تمام ایرانیان گل:
دوستان دوستانی که از نظر نظر سنجی نظر داده اند بیشتر قسمت سوم ||مطالب فقط
علمی باشد|| را انتخاب کرده اند و سعی می کنیم طبق خواسته و نظر شما جلو برویم. و
همین جا از تمام دوستانی که در نظر سنجی ما شرکت کرده ،صمیمانه تشکر می کنم.
دوستان بیایید فردا را بهتر از امروز کنیم.
تابع Instr :
اين تابع محل اولين وقوع يک رشته را درون رشته ديگر نشان می دهد. فرمت کلی آن بصورت زير است :
Start : اين پارامتر اختياری است و محل شروع جستجو را نشان می دهد . اگر اين پارامتر وارد نشود
جستجو از ابتدای رشته آغاز می شود .
String1 : رشته ای که جستجو در آن انجام می شود .
String2 : رشته مورد جستجو
مثال :
Instr(1,”learnvb”,”vb”)=6
اگر طول رشته string1 برابر صفر باشد مقدار بازگشتی صفر است . اگر string1 يا string2 برابر Null باشد
مقدار بازگشتی نيز Null است . اگر طول رشته string2 برابر صفر باشد مقدار بازگشتی start خواهد بود.
اگر رشته string2 درون string1 پيدا نشود مقدار بازگشتی صفر است . اگر start بزرگتر از طول رشته
string1 باشد مقدار بازگشتی صفر است .
تابع InstrRev : برعکس تابع Instr می باشد يعنی عمل جستجو را از انتهای رشته انجام می دهد .
فرمت کلی آن بصورت زير است :
تابع Replace : رشته ای را برمی گرداند که در آن يک رشته خاص با رشته ديگری به تعداد دفعات
مشخصی جايگزين شده است .
فرمت کلی آن بصورت زير است :
Expression
دوستان نظر داده بودند که در مورد عملگرهای ویژوال بحث شود و ما سعی کردیم مطالب
زیر که در برنامه ها خیلی به درد می خوره ، جمع آوری کنیم و به شما ارائه دهیم.
عملگرها نمادهايي هستند كه اعمالي را روي مقادير(متغييرها و مقادير ثابت) انجام ميدهند.
فرضا عملگر + روي دو عملوند عمل ميكند و آنها را با هم جمع ميكند.در ويژوال بيسيك عملگرها را
به سه دسته تقسيم خواهيم كرد. عملگرهاي حسابي ، عملگرهاي رابطه اي و عملگرهاي منطقي.
در جدول هاي زير انواع عملگرها را به همراه نام و مثال هايي از هر كدام را مشاهده ميكنيد.
| ||||||||||||||||||||||||||||||
|
عملگرهاي رابطه اي | ||
|
عملگر |
نام |
مثال |
|
< |
كوچكتر |
2<6 |
|
<= |
كوچكتر يا مساوي |
2<=2 |
|
> |
بزرگتر |
6>2 |
|
>= |
بزرگتر يا مساوي |
6>=6 |
|
<> |
نامساوي |
6<>2 |
1. برنامه: لیستی ازدستورات که توسط یک زبان برنامه نویسی نوشته شده است،مثل:
ویژوال بیسیک، C ، C++ ودلفی و....
2. سورس:
کدها یا فایلی است که حاوی دستورات به یک زبان خاص است. برای ساختن یک سورس نیاز به ادیتوری داریم که بتواند کدهای تایپ شده ما را با پسوند مناسب ذخیره کند. مثلا در سی و سی پلاس پلاس پسوندهای .c و .cpp باید بسازیم. البته خود کامپایلرها هم می توانند به عنوان ادیتور به کار روند. یعنی کامپایلر ها معمولا فقط کارشان کامپایل(تبدیل سورس به exe نیست. بلکه مجهز به ادیتور هم هستند.
3. کامپایل و کامپایلر:
کامپایل یعنی سورس را تبدیل به exe بکنیم که این کار توسط نرم افزاری به نام کامپایلر انجام می شود. سورس ها به زبانی قابل فهم برای انسان نوشته می شود ولی فایل exe حاوی دستورات ماشین است. کامپایلر برای این اختراع شده که ما مجبور نباشیم به زبان ماشین بنویسیم. البته خودمان هم می توانیم به زبان ماشین بنویسیم ولی کاری خسته کننده است.
ویژگی های زبان برنامه نویسی C :
- زبانی سطح میانی است،کامپایلری،متنی،ساخت یافته است.
- زبان کوچکی است.
- منطق اجرای دستورات از بالا به پایین است.
- زبانی قابل حمل است.
ویژگی های کد نویسی در زبان برنامه نویسی C :
- نسبت به حروف کوچک و بزرگ حساس می باشد و فقط حروف کوچک قابل قبول است.
- برای استفاده از متغییر ها باید آنها را تعریف کرد.
- هر دستور به ( سمی کالن ; ) ختم می شود.
- دستورات یک بلاک (Black) در بین {} قرار می گیرند.
- برای وضوح دستورات بهتر است از تورفتگی ( کلید Tab ) استفاده گردد.
انجمن دانشجویان باآدرس http://samanajafabad.mihanbb.com راه
اندازی شد.البته بدلیل تاز باز گشائی کسانی که در انجمن عضو شوند و
مطلب بگذارند، اسم آنها به عنوان بهترین در وبلاگ ذکر شده و آموزشهای
تصویری دریافت می کنند.
سعید عزیز با این آموزش تمام نیازهای شما برطرف میشود.
(شما در این برنامه به ابزار های زیر احتیاج دارید:
3عدد --------------TextBox
3عدد --------------- Label
3عدد -------------- CommandButton
1عدد ------------- ComboBox
1عدد -------------- Shape
با اضافه نمودن ابزارهای بالا ، فقط کافی است کد پایین عکس را در برنامه
کپی کنید.)

اینم آموزشی که احسان خوب برامون فرستادن:
هر برنامه ++C از تعدادي كلاس و تابع تشكيل شده است.هر تابع وظيفه دارد قسمتي از برنامه را انجام دهد.در ++C خود برنامه اصلي يك تابع است.در واقع هيچ برنامه اي وجود ندارد كه فاقد اين تابع باشد.نام اين تابع اصلي ()main است.اما كلاس(class)،نوعي است كه داده ها و فعاليت هايي را كه بر روي آن داده ها عمل ميكنند را در يك بسته به نام شيء بسته بندي ميكند.در ++C توابع زيادي وجود دارند كه از پيش نوشته شده اند و ما به وفور از آنها استفاده خواهيم كرد.به عنوان مثال براي ورود داده ها از صفحه كليد و چاپ آن روي صفحه نمايش به توابع و كلاس هاي خاصي نياز داريم كه البته همانطور كه گفتيم جاي نگراني نيست! اين توابع و كلاس ها از پيش نوشته شده اند و همراه با كامپايلر وجود دارد.سوالي كه در اينجا مطرح ميشود اين است كه اين توابع كجا هستند و چگونه بايد از آنها استفاده كنيم؟
اين كلاس ها و توابع به همراه ديگر اطلاعات لازم براي اجراي برنامه در تعدادي فايل به نام فايل هاي Header قرار دارند.پسوند اين فايل ها h. است.و معمولا بر روي فهرستي از ديسك به نام INCLUDE قرار گرفته اند.براي اتصال اين فايل ها به برنامه از دستوري با ساختار زير در ابتداي برنامه استفاده مي كنيم:
|
#include <header نام فايل> |
دستور include# از دستورات پيش پردازنده يا ماكرو مي باشد كه در ادامه به توضيح آن خواهيم پرداخت.فقط همين حد بدانيد كه پيش پردازنده بخشي از كامپايلر است كه در صورت مشاهده دستوراتي كه با # شروع ميشوند اجرا ميشود.نكته ديگري كه بايد به آن توجه داشته باشيم اين است كه اينگونه دستورات به ; ختم نميشود.
به عنوان مثال براي استفاده از فايل iostream.h كه براي استفاده از دستورات خروجي و ورودي از آن استفاده خواهيم كرد به صورت زير وارد برنامه ميشود:
|
#include |
در مورد دستور include# بين # و include نبايد فاصله اي باشد.همچنين بين نام فايل و >و<.
نكته ديگري كه بايد به آن توجه داشته باشيم اين است كه سيستم عاملي كه اجرا كننده تابع ()main است ، مي خواهد بداند كه تابع ()main با موفقيت انجام شده يا نه.براي حل اين مشكل از دستور ;return 0 استفاده مي كنيم.اين تابع باعث ميشود كه اگر برنامه تا خط آخر با موفقيت اجرا شد مقدار 0 به سيستم عامل برگردد.مقداري كه به سيستم عامل بر مي گردد(0) مقداري صحيح يا int است.لذا بايد تابع ()main كه گفتيم از تابع اصلي برنامه است از نوع int تعريف شود.در زير ساختار كلي يك برنامه سي را مي بينيد:
|
#include <header نام فايل> int main() { تعريف متغيير ها دستورات اجرايي return 0; } |
در بعضي از برنامه ها نياز ميشود كه از چند فايل include# استفاده كنيم.براي اين كار بايد چند بار دستور include را استفاده كنيم.
ورودي و خروجي داده ها:
1-خواندن اطلاعات:
در زبان ++C براي خواندن اطلاعات از دستور cin استفاده خواهيم كرد.ساختار كلي اين دستور به صورت زير است:
|
cin >> متغيير2 << متغيير1 >> ... ; |
به عنوان مثال فرض كنيد مي خواهيم داخل متغيير X را كه قبلا تعريف كرده ايم با اطلاعاتي كه كاربر از صفحه كليد وارد ميكند پر كنيم:
|
cin >> x ; |
پس از اجراي برنامه بايد داده توسط كاربر وارد شود و سپس دكمه Enter فشار داده شود.اما اگر چند قلم اطلاعات را توسط دستور cin خوانديم كاربر بايد بعد از وارد كردن هر يك از آنها يك فاصله بگذارد و داده آخر را كه وارد كرد دكمه Enter را فشار دهد.
2-چاپ اطلاعات:
براي چاپ اطلاعات روي صفحه نمايش از دستور cout استفاده ميكنيم:
|
cout << عبارت2 >> عبارت1 << ... ; |
عبارت i ميتواند شامل يك رشته كه در آن صورت بايد آن را بين كوتيشن قرارداد باشد ، يا شامل يك متغيير كه ميتواند محتوياتش هر چيزي باشد.مثلا دستور زير رشته Computer را به همراه متغيير X چاپ ميكند.
|
cout<<"Computer"<<"\n"< |
احتمالا از خود مي پرسيد كه اين "n\" اينجا چكاره است."n\" جزو كاراكترهاي كنترلي است.مشابه اينها را در JavaScript هم داريم كه در آموزش JavaScript توضيح داده خواهد شد.در واقع اين نوع كاراكتر ها براي شكل دهي به خروجي بكار ميروند.كاراكتر"n\" باعث ميشود تا سطر جاري رد شود و به سطر بعدي برويم.البته ميتوانيم يه جاي استفاده از "n\" از endl كه مخفف end line بصورت زير استفاده كنيم.
|
cout<<"Computer"< |
كاراكتر هاي كنترلي ديگري هم وجود دارد كه در اينجا به توضيح آنها مي پردازيم:
"t\" : كنترل خروجي را 8 كاراكتر به جلو ميبرد.
"\\" : چاپ كاراكتر \.
""\" : چاپ كاراكتر ".
"v\" : كنترل خروجي را به ابتداي 8 سطر بعدي ميبرد.
"b\" : كاراكتر قبل خود را حذف ميكند.
"r\" : كليد Enter را مشخص ميكند.
"a\" : بوق سيستم را به صدا در مي آورد.
":\" : چاپ كاراكتر :.
"?\" : چاپ كاراكتر ?.
نكته آخر در رابطه با دستورات ورودي-خروجي اين است كه براي استفاده از آنها بايد از فايل
مثال: برنامه اي بنويسيد كه رشته ": Your age is" و سن كاربر را كه يك عدد صحيح است با خروجي مناسب چاپ كند.
حل:
|
\\ this is first program #include #include int main() { int x; cout<<"What Is Your Age ? "; cin>>x; clrscr(); cout<<"Your age is : "< getch(); return 0; } |
توضيح:
دستور ;()clrscr باعث ميشود كه كل صفحه نمايش پاك شود.همچنين اگر از دستور ;()getch استفاده نكنيد برنامه بعد از گرفت X از كاربر خيلي سريع نتايج را چاپ خواهد كرد و به محيط editor بر خواهد گشت.دستور ;()getch در انتهاي برنامه باعث خواهد شد تا برنامه پس از نمايش كليه خروجي ها منتظر بماند تا شما يك كليد را فشار دهيد(به عبارتي يك كاراكتر وارد كنيد).بنابراين خواهيد توانست اطلاعات چاپ شده روي صفحه نمايش را با دل سير ببينيد !!!
البته براي استفاده از هر دوي اين دستورات بايد از فايل
همه می دانیم که از طریق پنل User Accounts نمی توان برروی Guest پسورد گذاشت.
برای گذاشتن پسورد به مسیر زیر بروید:
Control Panel\Administrative Tools\Computer Management
از پنل سمت چپ برروی (+ کنار) Local Users and Groups کلیک تا زیرشاخه های آن نمایان شود
حال برروی Users دابل کلیک کنید.
برروی Guest کلیک راست و گزینه Set Password را انتخاب کنید.
سلام به همه. شاید از هفته اینده شروع به یادگیری دلفی کنم .
اگر شد مطالب را داخل وبلاگ می گذارم.....
سلام برادر. اینم دترچه تلفن ( با vb و با ابزار MSFlexGrid )
من شکل را برات گذاشتم و همچنین تمام کد را در داخل برنامه کپی کن.
